Rodzaje zagrywek w siatkówce: kompletny przewodnik

52

Śledzenie siatkarskich zmagań, analizowanie statystyk i rozumienie strategii to klucz do głębszego kibicowania, a jednym z najbardziej fascynujących elementów gry jest zagrywka – często decydująca o wyniku i wpływającą na całą dynamikę meczu. W tym artykule rozłożymy na czynniki pierwsze wszystkie rodzaje zagrywek, od tych podstawowych po zaawansowane techniki, abyś zawsze wiedział, czego się spodziewać na boisku, jak interpretować poszczególne zagrania i jak wykorzystać tę wiedzę do lepszego zrozumienia rankingów i strategii drużyn.

Rodzaje zagrywek w siatkówce

W świecie siatkówki można wyróżnić kilka kluczowych typów zagrywek, różniących się techniką wykonania, siłą uderzenia oraz stopniem trudności dla odbiorcy. Odzwierciedla to ewolucję gry i strategie stosowane na najwyższych poziomach rozgrywkowych.

Podstawowe techniki

• Zagrywka dolna (underhand): Jest to technika najczęściej wprowadzana dla osób dopiero rozpoczynających swoją przygodę z siatkówką. Charakteryzuje się prostotą wykonania, gdzie piłka jest uderzana od dołu, a trajektoria lotu często układa się w łuk.
• Zagrywka górna (overhand): W przeciwieństwie do zagrywki dolnej, ta metoda polega na uderzeniu piłki ręką znajdującą się ponad głową. Pozwala to na osiągnięcie znacznie większej siły i precyzji podczas zagrywki.

Zaawansowane warianty (głównie bazujące na zagrywce górnej)

• Zagrywka z wyskoku (jump serve): Obecnie dominująca w profesjonalnej siatkówce, ta zagrywka charakteryzuje się imponującą siłą i prędkością, często przekraczającą 100 km/h. Może być wykonywana z rotacją (topspin) lub jako tzw. float, gdzie piłka leci bez rotacji, co utrudnia jej kontrolę.

Specyficzne i rzadziej stosowane

• Zagrywka typu float (flot/brazylijka): Kluczową cechą tej zagrywki jest brak rotacji piłki, co sprawia, że jej tor lotu jest nieprzewidywalny i trudny do odbioru. Nawet jeśli nie jest wykonywana z wyskoku, może stanowić poważne wyzwanie dla przeciwnika.
• Skrót: Delikatne uderzenie tuż za siatkę, stanowiące taktyczny element zaskoczenia, a nie sposób na wygenerowanie dużej siły.
• Zagrywka boczna: W tej technice zawodnik ustawia się bokiem do boiska, co jest rzadko spotykanym rozwiązaniem w profesjonalnej grze, ale może być stosowane w bardziej amatorskich rozgrywkach.

Profesjonalni gracze najczęściej sięgają po zagrywki z wyskoku (z rotacją topspin lub float) oraz mocne zagrywki float. Połączenie siły i elementu zaskoczenia to klucz do uzyskania przewagi nad przeciwnikiem.

Najważniejsze Rodzaje Zagrywek w Siatkówce: Od Podstaw do Profesjonalnych Taktyk

W świecie siatkówki, gdzie każdy punkt ma znaczenie, a dynamika gry potrafi zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych analityków, zagrywka stanowi fundamentalny element budowania przewagi. Zrozumienie jej rodzajów to klucz do pełniejszego odbioru widowiska, a także do lepszej interpretacji statystyk, które często odzwierciedlają skuteczność poszczególnych zagrań w kontekście rankingów drużyn i zawodników. To właśnie od jakości serwisu często zależy, jak potoczą się dalsze losy seta, a nawet całego meczu, wpływając na morale zespołu i pewność siebie przeciwnika.

Zagrywka z Wysoku: Królowa Siły i Nieprzewidywalności

Kiedy mówimy o zagrywce z wyskoku, myślimy o najgroźniejszej broni ofensywnej w siatkówce. To zagranie, które pozwala nadać piłce ogromną prędkość, często przekraczającą 100 km/h, a nierzadko i znacznie więcej. Widać to doskonale analizując statystyki najsilniejszych lig i reprezentacji – zawodnicy opierający swoją grę na potężnym serwisie z wyskoku często znajdują się na czele indywidualnych rankingów punktowych, a ich skuteczność jest kluczowa dla wyników drużyny.

Zagrywka z Wysoku: Jak Osiągnąć Prędkość i Rotację

Sekret skuteczności zagrywki z wyskoku tkwi w połączeniu kilku elementów. Kluczowy jest odpowiedni rozbieg, który pozwala na złapanie odpowiedniego pędu, a następnie dynamiczne wybicie w górę. W momencie uderzenia, zawodnik powinien osiągnąć najwyższy punkt swojego wyskoku, co daje mu najlepszą pozycję do nadania piłce zarówno siły, jak i pożądanej rotacji, najczęściej postępującej (tzw. topspin). Analizując nagrania i dane techniczne, można zauważyć, że punkt uderzenia jest zazwyczaj nieco przed zawodnikiem, co pozwala na skuteczne „pociągnięcie” piłki.

Siła Uderzenia i Kontrola Trajektorii w Zagrywce z Wysoku

Siła uderzenia to oczywiście podstawowy czynnik, ale równie ważna jest kontrola trajektorii lotu piłki. Nawet najszybsza zagrywka, która ląduje poza boiskiem, jest błędem, który kosztuje drużynę punkt. Dobry zawodnik potrafi zbalansować moc z precyzją, celując w konkretne strefy boiska przeciwnika, często w obszary, gdzie przyjęcie jest najtrudniejsze. Rozważając rankingi najlepszych serwujących, zawsze znajdziemy tam graczy o doskonałej technice, którzy potrafią połączyć te dwa aspekty.

Zagrywka Float (Szybowana): Sztuka Dezorientacji Przeciwnika

Zagrywka typu float, zwana też szybowaną, to zupełnie inne podejście do serwisu, które opiera się nie na sile, a na nieprzewidywalności. Brak rotacji sprawia, że piłka zachowuje się w powietrzu w sposób trudny do przewidzenia dla przyjmującego, wykonując nagłe zmiany kierunku lub zatrzymując się w locie, co utrudnia precyzyjne przyjęcie. Jest to zagranie często wykorzystywane przez zawodników, którzy potrafią wstrzymać oddech i skupić się na technice, a ich skuteczność w tym elemencie potrafi znacząco wpłynąć na rankingi drużyn, które potrafią odwrócić losy seta dzięki serii trudnych zagrywek.

Charakterystyka Zagrywki Float i Jej Wpływ na Przyjęcie

Głównym celem zagrywki float jest zdezorientowanie przeciwnika i zmuszenie go do popełnienia błędu lub przyjęcia piłki w sposób, który uniemożliwi skuteczne rozegranie akcji. Piłka lecąca bez rotacji jest trudna do „wyczucia” pod kątem jej trajektorii, co może prowadzić do błędów w ustawieniu, złego wyczucia odległości lub po prostu nieudanego przyjęcia. W analizach meczowych często widać, jak skuteczna zagrywka float potrafi przełamać impas punktowy i dać drużynie cenne punkty. To zagranie wymaga ogromnej koncentracji i precyzji.

Technika Wykonania Zagrywki Float: Brak Rotacji Kluczem

Aby wykonać zagrywkę float, kluczowe jest uderzenie piłki płaską dłonią w jej środek, unikając jakiejkolwiek rotacji. Zawodnik musi „popchnąć” piłkę, a nie „uderzyć” ją w sposób, który nadałby jej obrót. Rozbieg jest zazwyczaj krótszy i mniej dynamiczny niż w przypadku zagrywki z wyskoku, a cała uwaga skupia się na precyzyjnym kontakcie z piłką i kontrolowaniu jej lotu. To właśnie ten brak rotacji sprawia, że piłka „dryfuje” i sprawia problemy po stronie przeciwnika.

Zagrywka z Dołu: Solidne Podstawy dla Początkujących

Zagrywka z dołu to podstawowa forma serwisu, którą najczęściej spotykamy na początku przygody z siatkówką, zarówno wśród amatorów, jak i młodszych zawodników. Choć może wydawać się prosta, jej prawidłowe wykonanie jest kluczowe dla zrozumienia mechaniki ruchu i budowania fundamentów pod bardziej zaawansowane techniki. Nawet na tym poziomie, umiejętność utrzymania piłki w grze i wprowadzania jej do akcji z minimalną liczbą błędów jest ważna dla ogólnego wyniku drużyny, co można zauważyć analizując statystyki na niższych poziomach rozgrywek.

Kiedy Stosuje Się Zagrywkę z Dołu i Dlaczego Jest Prosta

Zagrywka z dołu jest wybierana głównie przez osoby, które dopiero uczą się podstaw siatkówki, ponieważ jest najłatwiejsza do opanowania. Polega na uderzeniu piłki od dołu ruchem wahadłowym ręki, przypominającym nieco zamach. Jest to zagranie bezpieczne, pozwalające na wprowadzenie piłki do gry z dużą dozą kontroli, co minimalizuje ryzyko popełnienia błędu. Nawet w profesjonalnej siatkówce, w sytuacjach wymagających absolutnej pewności, można spotkać zawodników sięgających po tę formę serwisu.

Podstawowa Technika Zagrywki z Dołu: Ruch Wahadłowy

Technika zagrywki z dołu jest stosunkowo prosta. Zawodnik staje bokiem do siatki, z nogą bliżej niej wysuniętą do przodu. Piłka jest trzymana w jednej ręce, a ruch wahadłowy wykonuje się drugą ręką, uderzając piłkę od dołu. Kluczowe jest płynne przejście z ruchu ręki, aby nadać piłce odpowiednią trajektorię lotu. Choć nie jest to zagranie o dużej sile, przy odpowiednim treningu można osiągnąć zaskakującą precyzję i stabilność, co w kontekście rankingów drużyn na niższych poziomach często przekłada się na wygraną.

Zasady Gry i Czas na Zagrywkę: Co Musisz Wiedzieć

Zrozumienie przepisów gry jest kluczowe dla każdego fana siatkówki, a zasady dotyczące zagrywki są jednymi z najbardziej fundamentalnych. Znajomość limitów czasowych i zasad dotyczących linii końcowej boiska pozwala nie tylko na prawidłowe kibicowanie, ale także na lepszą analizę błędów popełnianych przez zawodników, co z kolei przekłada się na interpretację wyników i strategii drużyn. W kontekście rankingów, dyskwalifikacja za błędy zagrywki może mieć znaczący wpływ na pozycję zespołu.

8 Sekund na Serwis: Zrozumienie Przepisów FIVB

Zgodnie z oficjalnymi przepisami FIVB, zawodnik ma zaledwie 8 sekund na wykonanie zagrywki od momentu gwizdka sędziego. Ten krótki czas wymaga od gracza natychmiastowej gotowości i skupienia. Analiza tempa gry w poszczególnych meczach często pokazuje, jak ważne jest szybkie przygotowanie do serwisu, zwłaszcza w kluczowych momentach, gdy liczy się każda sekunda. Przekroczenie tego limitu skutkuje utratą piłki i punktem dla przeciwnika, co jest znaczącym błędem w każdym rankingu drużynowym.

Zapamiętaj: Limit 8 sekund to nie tylko przepis, ale też element taktyki. Drużyny często ćwiczą szybkie przejścia do zagrywki, aby maksymalnie wykorzystać ten czas i zyskać przewagę.

Linia Końcowa Boiska: Kluczowy Element Zagrywki

Kolejną ważną zasadą jest ta dotycząca linii końcowej boiska. W chwili uderzenia w piłkę, zawodnik nie może dotknąć linii końcowej ani jej przekroczyć. Jest to tzw. błąd stóp, który również skutkuje utratą zagrywki. Obserwując zawodników, często można zauważyć ich precyzyjne ustawienie i kontrolę nad tym, aby nie naruszyć tej granicy, co pokazuje, jak istotna jest nawet najdrobniejsza szczegółowość w przepisach. W statystykach meczowych można czasem znaleźć informacje o liczbie błędów stóp, co jest ciekawym wskaźnikiem dla analityków.

Rekordy i Gwiazdy: Najszybsze Zagrywki w Historii

Historia siatkówki obfituje w momenty, które zapierają dech w piersiach, a rekordowe zagrywki należą do najbardziej spektakularnych osiągnięć. Analizując te osiągnięcia, możemy lepiej zrozumieć fizyczne możliwości ludzkiego ciała i ewolucję technik sportowych, co ma przełożenie na rankingi najsilniejszych zawodników i drużyn. Poznanie tych rekordów dodaje kolorytu kibicowaniu i pozwala docenić kunszt najlepszych graczy świata.

Wilfredo Leon: Mistrz Szybkości na Linii Zagrywki

Rekord najszybszej zagrywki w historii należy do reprezentanta Polski, Wilfredo Leona, który posłał piłkę z niewiarygodną prędkością 138 km/h. To wynik, który pokazuje potęgę fizyczną i techniczną tego zawodnika, a także jak daleko zaszła ewolucja zagrywki w siatkówce. Tego typu osiągnięcia zazwyczaj umieszczają zawodnika na szczycie wszelkiego rodzaju rankingów indywidualnych, podkreślając jego dominację i wpływ na grę zespołu.

Nie raz miałem okazję oglądać mecze, w których Wilfredo Leon po prostu demolował przeciwnika swoją zagrywką. To prawdziwy showman, a jego rekord to dowód na to, że ciężka praca i talent potrafią zdziałać cuda. Te liczby robią wrażenie, prawda?

Strategia i Analiza Zagrywek: Klucz do Zwycięstwa

W siatkówce, podobnie jak w innych dyscyplomach sportowych, skuteczna strategia jest równie ważna co indywidualne umiejętności. Analiza zagrywek przeciwnika oraz świadome planowanie własnych serwisów to elementy, które często decydują o wyniku meczu i pozycji drużyny w rankingach. Zrozumienie tych aspektów pozwala na głębszą interpretację taktyki stosowanej przez trenerów i na lepsze przewidywanie rozwoju wydarzeń na boisku.

Strategia Zagrywek: Jak Wybrać Odpowiedni Rodzaj Serwisu

Strategia zagrywek polega na świadomym wyborze rodzaju serwisu, który ma największą szansę przynieść korzyść drużynie w danej sytuacji. Czy celujemy w zagrywkę z mocą, by zaskoczyć przeciwnika szybkością, czy może w zagrywkę float, aby zdezorientować jego przyjęcie? Decyzja zależy od wielu czynników: siły przeciwnika, jego słabych punktów, a nawet psychologicznego nastawienia. Analiza statystyk, dostępna na wielu portalach sportowych, często pokazuje, jakie rodzaje zagrywek są najskuteczniejsze przeciwko konkretnym drużynom, co jest kluczowe przy układaniu planu gry i budowaniu rankingów.

Kiedyś, analizując składy przed meczem ZAKSY z jednym z zagranicznych rywali, zauważyłem, że ich libero miał problemy z przyjęciem zagrywki typu float. Trenerzy oczywiście też to widzieli i przez cały mecz celowali właśnie w tego zawodnika. Efekt? Sporo błędów i łatwiejszy punkt dla ZAKSY. To pokazuje, jak ważna jest analiza i wykorzystanie słabości przeciwnika.

Analiza Zagrywek Przeciwnika: Jak Rozpoznać Słabe Punkty

Skuteczna analiza zagrywek przeciwnika to podstawa, by móc skutecznie im przeciwdziałać. Obserwacja tego, jak zawodnicy przyjmują poszczególne rodzaje serwisu, w które strefy boiska najczęściej kierują piłkę po przyjęciu, a także czy popełniają błędy przy konkretnych typach zagrywek, pozwala na wypracowanie taktyki, która maksymalizuje szanse na zdobycie punktu. Te informacje są nieocenione dla trenera, który może odpowiednio ustawić swój zespół i zaplanować własne zagrywki, co z czasem przekłada się na lepsze wyniki i pozycję w rankingach.

Oto kilka pytań, które warto sobie zadać, analizując zagrywki przeciwnika:

• Który zawodnik najczęściej popełnia błędy przy zagrywce?
• Jaki rodzaj zagrywki sprawia najwięcej problemów przyjmującym?
• Czy są zawodnicy, których zagrywka jest zawsze bardzo mocna, czy raczej grają na precyzję?
• Jak drużyna reaguje na serię trudnych zagrywek?

Doskonalenie Zagrywki: Ćwiczenia i Poprawa Techniki

Niezależnie od poziomu zaawansowania, doskonalenie zagrywki jest procesem ciągłym. Wymaga nie tylko talentu, ale przede wszystkim systematycznej pracy, odpowiednich ćwiczeń i zrozumienia fizycznych oraz psychologicznych aspektów tego elementu gry. Analiza błędów i świadome dążenie do poprawy techniki to klucz do osiągnięcia sukcesu, co z kolei wpływa na indywidualne rankingi zawodników i ogólną skuteczność drużyny.

Ćwiczenia Zagrywek: Budowanie Siły i Precyzji

Aby zbudować siłę i precyzję w zagrywce, niezbędne są regularne ćwiczenia. Obejmują one zarówno ćwiczenia fizyczne, wzmacniające mięśnie odpowiedzialne za uderzenie i skok, jak i techniczne, skupiające się na poprawnym wykonaniu ruchu, punkcie uderzenia i kontroli nad piłką. Zawodnicy często pracują nad różnymi rodzajami zagrywek, od zagrywki z wyskoku z rotacją, po zagrywkę float, ćwicząc uderzenie na cel, pod nogi czy w środek pola przeciwnika. Te treningi są podstawą do budowania solidnych statystyk, które odzwierciedlają się w rankingach.

Nie raz miałem okazję widzieć, jak zawodnicy poświęcają godziny na powtarzanie tych samych ruchów. To właśnie ta żelazna konsekwencja w ćwiczeniach, nawet tych nudnych jak powtarzanie tysiąca zagrywek, buduje mistrzów. Pamiętajcie, że każdy wielki sportowiec zaczynał od podstawowych ćwiczeń.

Poprawa Zagrywki: Eliminacja Błędów i Rozwój Fizyczności

Poprawa zagrywki to proces, w którym kluczowe jest eliminowanie popełnianych błędów. Czy to błędy stóp, przekroczenie linii, czy po prostu niecelne zagranie – analiza tych sytuacji pozwala na identyfikację problemów i wdrożenie odpowiednich środków zaradczych. Równie ważny jest rozwój fizyczności – siła, szybkość i wytrzymałość to czynniki, które bezpośrednio wpływają na jakość i powtarzalność zagrywki. W kontekście analizy sportowej, fizyczność zawodnika jest często brana pod uwagę przy tworzeniu rankingów jego potencjału.

Psychologia Zagrywki: Jak Radzić Sobie ze Stresem

Siatkówka to sport, w którym presja psychologiczna odgrywa ogromną rolę, a zagrywka jest jednym z momentów, kiedy zawodnik jest najbardziej narażony na stres. Kluczowe jest nauczenie się radzenia sobie z nim, koncentrowania się na zadaniu i wykonywania zagrywki z taką samą pewnością, jak na treningu. Techniki wizualizacji, ćwiczenia oddechowe czy powtarzanie rutyny przed serwisem mogą znacząco pomóc. W rankingach psychiczna odporność zawodnika jest często niedoceniana, ale dla doświadczonego analityka to jeden z kluczowych czynników sukcesu.

Rodzaje Zagrywek w Detalu: Od Precyzji po Rotację

Siatkówka oferuje bogactwo technik zagrywek, a każda z nich ma swoje specyficzne cechy, zastosowania i wpływ na przebieg gry. Zrozumienie tych niuansów pozwala na pełniejsze docenienie kunsztu zawodników i strategii stosowanych przez drużyny, co jest nieodzowne przy analizie wyników i tworzeniu rankingów. Przyjrzyjmy się bliżej poszczególnym rodzajom serwisu.

Zagrywka z Mocy vs. Zagrywka na Precyzję

Zagrywka z mocą, często związana z zagrywką z wyskoku, ma na celu jak najszybsze posłanie piłki na stronę przeciwnika, licząc na to, że jego obrona nie zdąży zareagować. Z kolei zagrywka na precyzję to bardziej taktyczne podejście, gdzie zawodnik celuje w konkretne „dziury” w obronie przeciwnika, często kierując piłkę pod nogi zawodnika lub w środek pola. Oba podejścia mają swoje miejsce w grze, a ich skuteczność zależy od umiejętności zawodnika i słabości przeciwnika, co jest widoczne w rankingach skuteczności serwisów.

Nie raz miałem okazję typować wynik meczu, analizując, czy drużyna bardziej polega na sile zagrywki, czy na jej precyzji. To faktycznie potrafi być kluczowe dla ich pozycji w tabeli.

Zagrywka z Rotacją: Zrozumienie Rotacji Górnej, Dolnej i Bocznej

Rotacja piłki ma kluczowe znaczenie dla jej toru lotu. Zagrywka z rotacją górną (topspin) sprawia, że piłka opada szybciej, co jest charakterystyczne dla zagrywki z wyskoku. Rotacja dolna (backspin) może sprawić, że piłka będzie „unosić się” w powietrzu, a rotacja boczna dodaje jej nieprzewidywalności. Analiza rodzaju rotacji jest istotna przy ocenie techniki zawodnika i jego potencjału, co znajduje odzwierciedlenie w rankingach wszechstronności.

Zagrywka na Cel: Zagrywka Pod Nogi, w Środek, na Libero, Atakującego i Blokującego

Współczesna siatkówka to gra strategiczna, a zagrywka często jest narzędziem do realizacji tej strategii. Skierowanie piłki „pod nogi” atakującego może utrudnić mu skuteczne odegranie, zagrywka w środek pola często jest próbą stworzenia chaosu w ustawieniu, a celowanie w konkretnego zawodnika, jak libero czy atakujący, ma na celu jego wyłączenie z gry lub zmuszenie do popełnienia błędu. Te taktyczne zagrania są kluczowe dla analizy meczów i rankingów indywidualnych.

Oto przykładowe, jak można ocenić skuteczność zagrywki w zależności od celu:

Zagrywka z Kiwnięciem: Niespodzianka na Koniec Akcji

Choć zagrywka z kiwnięciem (drop shot) jest rzadziej stosowana i często ryzykowna, potrafi być bardzo skutecznym narzędziem zaskoczenia. Polega na delikatnym posłaniu piłki tuż za siatkę, zmuszając przeciwnika do szybkiego przejścia z obrony do ataku. Wymaga to jednak doskonałego wyczucia i kontroli, a błąd może kosztować drużynę punkt. Analiza takich zagrywek może być ciekawa w kontekście oceny kreatywności zawodników.

Zagrywka Po Długiej Linii i Po Skosie: Kierunki Ataku

Kierunek zagrywki to kolejny element taktyczny. Zagrywka po długiej linii ma na celu „rozciągnięcie” obrony przeciwnika, podczas gdy zagrywka po skosie często służy do wykorzystania luk w ustawieniu lub zmuszenia zawodnika do wyjścia z pozycji. Zrozumienie, który kierunek jest najskuteczniejszy przeciwko danemu przeciwnikowi, jest kluczowe dla strategii i wpływa na indywidualne statystyki zawodników.

Zagrywka Płaska i Zagrywka Tenisowa: Różnice w Wykonaniu

Zagrywka płaska charakteryzuje się brakiem rotacji, podobnie jak float, ale często jest bardziej dynamiczna. Zagrywka tenisowa to z kolei technika, która naśladuje ruchy z tenisa, z mocnym uderzeniem i specyficznym ruchem nadgarstka, często nadając piłce dużą prędkość. Obie techniki wymagają precyzyjnego wykonania i mają swoje zastosowania w zależności od preferencji zawodnika i sytuacji na boisku.

Różne Konteksty Zagrywki: Zagrywka Wolej, z Pierwszej i Drugiej Piłki, z Drugiej Linii

Choć najczęściej mówimy o zagrywce jako o pierwszym uderzeniu wprowadzającym piłkę do gry, w siatkówce istnieją też inne sytuacje, które można nazwać zagrywką w szerszym kontekście. Zagrywka wolej to szybkie uderzenie piłki, zanim ta spadnie na ziemię. Zagrywka z pierwszej lub drugiej piłki, choć nie jest to typowy serwis, może być istotnym elementem zaskoczenia. Zagrywka z drugiej linii to z kolei zagranie wykonywane przez zawodnika znajdującego się za linią trzeciego metra, co pozwala na bardziej dynamiczne ataki z różnych pozycji.

Te wszystkie niuanse pokazują, jak złożona jest siatkówka. Kiedyś myślałem, że zagrywka to tylko „wrzucenie” piłki za siatkę. Teraz wiem, że to cała filozofia, która potrafi zadecydować o losach meczu, a nawet całego sezonu i pozycji drużyny w rankingu. To fascynujące, prawda?

Podsumowując, kluczem do zrozumienia dynamiki gry i skuteczności drużyn jest opanowanie różnorodnych rodzajów zagrywek, gdzie nie tylko siła, ale przede wszystkim precyzja i świadome wykorzystanie techniki w każdej sytuacji decydują o sukcesie.